Dok se sa političkih govornica svakodnevno slušaju bombastične priče o samoodržavanju, ekonomskom procvatu i navodnoj superiornosti entitetskih institucija, realni ekonomski tokovi ispisuju potpuno drugačiju, poražavajuću istinu.

Piše: RADOVAN JAZIĆ (Za Ljudski.ba)

Brojke ne lažu, a matematika iza raspodjele prihoda od indirektnih poreza u Bosni i Hercegovini jasno pokazuje ko koga finansijski održava u životu.

Javna je tajna da privreda Federacije BiH, a naročito visoka ekonomska aktivnost u Kantonu Sarajevo, generiše i uplaćuje lavovski dio sredstava na zajednički račun Uprave za indirektno oporezivanje. Prema zvaničnim pokazateljima, potrošnja i uplate poreza na teritoriji Federacije višestruko nadmašuju uplate iz manjeg entiteta. Međutim, kada dođe red na raspodjelu tog novca kroz zakonom utvrđene koeficijente, sistem se pretvara u vještačko održavanje entitetskog budžeta u Banjaluci.

Nevjerovatno je kako politička elita u Republici Srpskoj, okupljena oko Milorada Dodika, koristi taj preliveni novac za sopstvenu samohvalu, politički marketing i opstanak na vlasti. Stotine miliona maraka, koje realno pripadaju privrednicima i građanima koji su taj porez i platili, transferišu se tamo gdje nisu zarađeni kako bi se krpile budžetske rupe Dodikovog režima. Umjesto ekonomske opravdanosti, na sceni je otvorena politička trgovina.

Još veći paradoks jeste pasivnost i ćutanje zvaničnog Sarajeva, koje godinama odobrava ovakav raspored snaga, žrtvujući ekonomski interes sopstvenih građana zarad prividnog političkog mira u kući. Dok se stvarni kreatori ekonomske vrijednosti guše pod teretom visokih nameta, stvorena je formula u kojoj se stotine miliona maraka prelivaju tamo gdje služe isključivo za održavanje glomaznog administrativnog aparata, promašenih politika i predizbornih obećanja.